Stilte breekt

It is a day to remember,
de dag en muziek zweven over het volk.
En als de gitaar spreekt,
zingt het koor.

Het is een hartenkreet van de beroepszanger,
door de stilte van zijn akkoord,
break me in two,
glinstert zijn dag en schreeuwt zijn geluid.

Als een gypsy rent hij over het land.
En kijkt hij over de zwarte grauwe golven.
De vogel is een meeuw.

En jong zingt, zijn vrouw is dood.
My aim is true.

Geloof geboden

Hoeveel dalen zijn we doorlopen,
doorkropen we de kleine letters
van ons contract

Hoever zijn we nu gekomen
door te dromen, de fijne ketters
nog steeds intact

Daarom deze verhalen
geschreven in grote Kapitalen,
doof voor de kathedralen
van ons geloof

Voor de draad ermee

Voor dit raam,
waar wolken huizen bouwen,
zijn plicht doet de wind.
Staan waar de mensen zijn
en zijn waar de wereld rouwt.

Kruip ik dichter
tegen me aan.

Het licht komt,
nooit komt het licht,

De torens die donkerblauw verrezen

Het zou zonde zijn
als de stad niet ontwaakt uit zijn blauwe gloed.
Wie ik ontmoette rijdend in deze trein,
en verijzen de gebouwen opgericht.
Van de aarde,
die ik beticht,
zo zonder mij te draaien.

En als een middaggloed langzaam over de kerk verdwijnt
om, zoals het schijnt, haar tijd te wachten.
Tot ik, weer in gedachten,
het leven beschrijf.

Ze lachtten en niks was zuiverder.
En de gedichten brachten de namen voort
van mannen met brillen,
scherpe neuzen en gerookte sigaren.
Soms een vrouw, zij had strak zwart haar
of golfde zoals alleen vrouwen golven,
die nu langzaam haar armen opent
alsof de gloed van de zon.

En daar! Beneden in het portiek
staan duivelskrachten,
gemengd in de mensen die junkies heten.
Voor de blauwe deuren. Ze richtten mij ten gronde,
ze zijn schimmen, verwonde dieren.

Ik kijk zo naar de blauwe huizen,
geelgoud omrand. De bladeren die aan het vallen zijn.
De klok klinkt als 1674 en torent hier hoog
boven de Amstel.

verweesd zijn wij allen

Zij was een wees die de wereld omvatte
en ze bad tot de heer
en bracht het denken tot stil.

Zij was een wees die de wereld omvatte
en ze trad uit het duister,
en bracht het licht haar vrede

Zij was een wees die de wereld omvatte
en het huis waar zij woonde
was van ramen en deuren vrij

Zij was een wees die de wereld omvatte,
zo kort was haar gedachte,
dat het verlangen brak

ringen

het is een dag
waar de wereld draait en draait en draait
en het is een dag
waar ik staar en staar en staar
elke morgen, elke dag, elke morgen
begint met mijn lach
het is een lange dag

en ik wijfel, twijfel
en het is een dag waar de zon schijnt en de zon schijnt
en de zon schijnt
en de wereld kwijnt niet meer verder
want hij draait en draait en draait
en terwijl ik staar, vaart men wel.

Lijkt het nu te komen, dat het zijn meer is dan het is
meer dan worden en zijn, is het zijn, weer wat het is.
En ik denk, en ik denk, en ik denk
als de zon schijnt begint mijn dag
met een lach

en in de wind, de wind, de eeuwige wind
ruist de wind, de wint met mariachi trompetten
banieren en de wind, de wind ruist, en druist
zo tegen de rede in
opdat we niet vergeten
dat de dag begint met een lach

zoals ik het zag, die dag , die dag, die dag.

dayshift

Ik heb een dagtaak aan het vervullen
van andermans dromen.
De zucht van moeiheid snoert mij de mond,
sluit mijn ogen.

En misschien kus je mij,
en licht ik mijn hart.
Maar als zo, zonder zorgen,
kan ik niet zijn.

Een dagtaak aan onvervulde verlangens
drukt mijn gemoed.
Niet van mij, niet van mij,
maar die van anderen
spelen hun kaarten uit.

Wat er zoal gebeurd / Goldberg variaties

Turnstiles, het Twiske
Rodeo, en alles wat ik maar wil.
Daaromtrent, rododenderon,
rode draad, voort durend kwekend
achterom.

En als ik jou nou eens op jouw bek sla,
beken ik mezelf.
Rode draad, vanwege het omroepbeleid
draai ik me nog een keertje om,
voor eventjes.

En dan, daarom de illusie,
de depressie voorbij
want het klaart op.
En ik ben hij
die ergens om kwam
vragen.

Afrika

We gingen vandaag naar huis
waar onze vader ons voorging
het gebed was kort
maar de woorden vloeiden als
honing over het land

en met reggeaklanken
gingen de twee broers
weer over de heuvels
totdat ze tot stip
verdwenen

en de hand rustte op de reling
alsof het kort pauzeerde
voordat het weer de schop
hanteerde op het verdroogde
rimpelige land

Afrika

the old blue days are back

It's new and it's exciting
so dont be frightened
we are struck by lightening
with all our love to share

So bring me a dixie chicken
we drink the sweet red whine
and sing the blues
a long, long time

We will get older,

and sing our song,

strung like strings of clover

Song for Zimmie

It is a great day for the blues
and I don't know what I've got
It is a great day for the blues
thinking I did hit the spot

But you know,
when you have to come over,
you got to get down,
get right
and get up again.

Zimmie knows.

vergezichten

In deze zin

stond ik niet paraat,
maar zoals het vaker gaat

bij deze besluiten

laat ik me graag over

aan de wind

Het waart rond

In de schaduw van een droom,
ging men verder heel gewoon
als ware de wind wel geweest
maar de mensen nog heel bedeesd.

Nog zoekend naar hun geluk.
Er was niks nieuw, alleen maar oud
alles fout, maar niks verkeerd,
iedereen bezeerd en niet stuk.

Je zag de man voorover vallen,
en plots leek alles weer voorbij,
of opnieuw beginnen, de tijd brak
en stak een oud verhaal
met jong gemak
in een schone lei.

opdat we niet vergeten

De dagen van weleer
zijn in de mist opgetrokken.
Waar ik nog eerst de zon zag
is nu de wereld.

En we zijn niet meer
die we vroeger waren,
melancholie streelt onze
zielen.

En jij die dit boek schrijft,
schrijf ons daar maar in
opdat we niet vergeten.

Frustratree

Als ik wil, deel ik mee

Je weet het wel
maar je zegt het niet

Je staat op de rand
en je zweeft over je tenen heen

En als laatste staat de kan op tafel
stil, maar o zo gemeen

Ik barst uit mijn kop,
Ik stap op, en dans met je mee.

snelgewricht

Sneldicht. Waar het pijn doet in het gewricht,

breekt het gedicht in twee,

door een zee aan gedachten.

Maar ik ben tevree

toen ze lachten

en ik lachtte mee.

Wat er niet over gaat

In het avondland rouwt de koorts,
waar een vrouw staat te roken
en de ambulance met zachte sirene
door de straten rijdt.

In lagen van opkomende warmte,
staat men stil, wachtend op het sein.
Zodra het woord zeggen wil,
lijkt de zin te klein.

Toevluchtsoord

Als het rood van deze zomer
zo blauw is als de lucht,
waar ik met mijn hoofd in de wolken
voor mijn gedachten ben gevlucht.
Dan laat deze zomer dan maar komen,
want ik heb geen zin om nog langer te wachten,
en te dromen van een nieuw begin.

liefdesgedichtje

Lang heb ik zitten kijken,
naar de sterren in het haar.

En luisterde ik nog vaker
naar het ritme van haar zucht.

En stond ik rustig te wachten
op de tijding van haar komst.

En na een lange dag van werken,
bracht ze me het brood.

En lang lag ik te denken
aan het begin van toen.

waar 't allemaal begon.

Zingend gaan we samen

Het is een zacht lied
voor al die gedachten
en het lange wachten.
Je verzorgt een stil verdriet,
een die zal verzachten.

En ik lach, en ik dans.
En ik leef,
ik lees, ik hoop.
En ik geef.

En als ik wordt gehaald,
zingend gaan we samen.